Przeglądanie po tagach

kinematografia austriacka

styx

[FILM] „Styx” Wolfganga Fischera | 18. MFF Nowe Horyzonty

Rieke wyrusza w samotny rejs po Atlantyku. Czas upływa jej na wykonywaniu powtarzalnych czynności w kojącej ciszy. Ale gdy natrafia na tonącą łódkę pełną wyczerpanych uchodźców, musi szybko podjąć decyzję, która przesądzi o ludzkim życiu. Sytuacja jest poważna, bowiem nikt inny nie zamierza im pomóc. Nie trwoniąc słów, Wolfgang Fischer sięga po przeszłość, by zmierzyć się z teraźniejszością. Grecki mit o rzece Styks, przez którą musiała przeprawić się dusza każdej zmarłej osoby, pozwala mu opowiedzieć o kryzysie uchodźców. Odkąd rozpocząłem pracę nad tym filmem, życie straciło już 20 000 ludzi. Mimo to zupełnie nic się nie zmieniło i wciąż nie oferuje się żadnych konkretnych rozwiązań – przyznał po premierze Styksu w Berlinie, skąd film wrócił z kilkoma nagrodami. Nie odwracając wzroku od tragedii tylu ludzie, austriacki reżyser nie pozwala sobie na publicystyczny ton. Aby powiedzieć coś istotnego, najwyraźniej czasem nie trzeba nawet otwierać ust.


MFF w Berlinie 2018 – Label Europa Cinemas, Nagroda Jury Ekumenicznego


Opis: Marta Bałaga (MFF Nowe Horyzonty) | PROGRAM FESTIWALU

tłumacz

[FILM] „Tłumacz” Martina Šulíka | 18. MFF Nowe Horyzonty

Ulubieniec publiczności Martin Šulík powraca z filmem, który okazał się rewelacją tegorocznego Berlinale. W Tłumaczu słowacki reżyser opowiada historię przedstawiciela tytułowej profesji (Jiří Menzel) pragnącego poznać tajemnice przeszłości swojej rodziny. W trakcie poszukiwań mężczyzna musi skonfrontować się z bolesnymi wspomnieniami z okresu II wojny światowej i trafia na ślad Austriaka Georga (znany z Toniego Erdmanna Peter Simonischek), który skrywa pewien mroczny sekret. Choć spotkanie obu bohaterów upływa początkowo w atmosferze goryczy i nieufności, z biegiem czasu wytwarza się między nimi specyficzna więź. Tłumacz jest jedyną w swoim rodzaju mieszanką kina drogi i opowieści o niełatwej męskiej przyjaźni, pełnej typowego dla Šulíka ciepła. Przy okazji film słowackiego mistrza stanowi dowód na to, że nawet o najboleśniejszych emocjach da się mówić w sposób pozbawiony zadęcia i z domieszką absurdalnego humoru.


Opis: Piotr Czerkawski (Kino na Granicy)

oum

[FILM] „Szukając Oum Kulthum” Shirin Neshat | 18. MFF Nowe Horyzonty

Najsłynniejsza irańska artystka Shirin Neshat opowiada o legendarnej egipskiej piosenkarce. Jej szkatułkowy, zmysłowy film jest w równym stopniu biografią Oum Kulthum co autobiografią samej Neshat. Pokazuje wspólnotę doświadczeń artystek w męskim świecie sztuki: negocjacje między życiem prywatnym a karierą, zderzenie nowoczesności z lokalną tradycją. Oum Kulthum była legendarną egipską diwą, którą ubóstwiał cały świat arabski. Od lat 20. do 70. sprzedała miliony płyt. Pochodziła z bardzo skromnej rodziny, a śpiewała dla największych, była symbolem emancypacji i wzorem nowoczesnej arabskiej kobiety. Lata jej największej sławy zbiegły się z intensywnym rozwojem całego Egiptu. Aby opowiedzieć o podwójnym życiu Oum Kulthum, Neshat sięga po formułę filmu w filmie. Tworzy dodatkową postać, irańskiej reżyserki na wygnaniu, która ma nakręcić biografię słynnej Egipcjanki. Wprowadzając do fabuły swoje alter ego, artystka podkreśla symetrie między postaciami i wątkami. Jednak nic na świecie nie jest identyczne i szczeliny w siatce lustrzanych odbić dodatkowo niuansują ten przemyślany koncept biograficzny – zawieszony między rzeczywistością a fikcją.


Opis: Ewa Szabłowska

western

[FILM] „Western” Valeski Grisebach | 18. MFF Nowe Horyzonty

Akcja Westernu – zwycięzcy zeszłorocznego konkursu Nowe Horyzonty – rozgrywa się nie tylko na pograniczu bułgarsko-greckim, ale i na pograniczu dwóch obcych światów: lokalnych wieśniaków i niemieckich robotników budujących na zapadłej prowincji infrastrukturę. Pośród idyllicznych pejzaży, pod uderzającym do głów słońcem toczy się podszyta lękiem gra o dominację. Współprodukowany przez Maren Ade (Toni Erdmann) film ma charyzmatycznego bohatera, dawnego najemnego żołnierza Meinharda (naturszczyk Meinhard Neumann emanuje urokiem dawnych hollywoodzkich gwiazd) dokonującego plemiennej zdrady –wybiera bowiem towarzystwo pogardzanych miejscowych, czego nie mogą mu wybaczyć koledzy z budowy. Grisebach buduje napięcie, rozsnuwa nici kulturowych i emocjonalnych zależności, portretuje męskie rytuały, stawia pytania o tożsamość. Zgodnie z tytułem przywołuje konwencję westernu, w którym Bułgarzy są Indianami, Niemcy – kowbojami, pejzaże Południa – Dzikim Zachodem, a wąsaty Meinhard – samotnym jeźdźcem. Tak filmować mężczyzn potrafili dotąd tylko John Ford i Claire Denis.


MFF Nowe Horyzonty 2017 – Grand Prix, nagroda FIPRESCI; Seville European Film Festival 2017 – Grand Jury Award; Mar del Plata Film Festival 2017 – najlepszy reżyser


Opis: Małgorzata Sadowska (MFF Nowe Horyzonty)

styx

[FILM] „Styx” Wolfganga Fischera | 18. MFF Nowe Horyzonty

Rieke wyrusza w samotny rejs po Atlantyku. Czas upływa jej na wykonywaniu powtarzalnych czynności w kojącej ciszy. Ale gdy natrafia na tonącą łódkę pełną wyczerpanych uchodźców, musi szybko podjąć decyzję, która przesądzi o ludzkim życiu. Sytuacja jest poważna, bowiem nikt inny nie zamierza im pomóc. Nie trwoniąc słów, Wolfgang Fischer sięga po przeszłość, by zmierzyć się z teraźniejszością. Grecki mit o rzece Styks, przez którą musiała przeprawić się dusza każdej zmarłej osoby, pozwala mu opowiedzieć o kryzysie uchodźców. Odkąd rozpocząłem pracę nad tym filmem, życie straciło już 20 000 ludzi. Mimo to zupełnie nic się nie zmieniło i wciąż nie oferuje się żadnych konkretnych rozwiązań – przyznał po premierze Styksu w Berlinie, skąd film wrócił z kilkoma nagrodami. Nie odwracając wzroku od tragedii tylu ludzie, austriacki reżyser nie pozwala sobie na publicystyczny ton. Aby powiedzieć coś istotnego, najwyraźniej czasem nie trzeba nawet otwierać ust.


MFF w Berlinie 2018 – Label Europa Cinemas, Nagroda Jury Ekumenicznego


Opis: Marta Bałaga (MFF Nowe Horyzonty) | PROGRAM FESTIWALU

tłumacz

[FILM] „Tłumacz” Martina Šulíka | 18. MFF Nowe Horyzonty

Ulubieniec publiczności Martin Šulík powraca z filmem, który okazał się rewelacją tegorocznego Berlinale. W Tłumaczu słowacki reżyser opowiada historię przedstawiciela tytułowej profesji (Jiří Menzel) pragnącego poznać tajemnice przeszłości swojej rodziny. W trakcie poszukiwań mężczyzna musi skonfrontować się z bolesnymi wspomnieniami z okresu II wojny światowej i trafia na ślad Austriaka Georga (znany z Toniego Erdmanna Peter Simonischek), który skrywa pewien mroczny sekret. Choć spotkanie obu bohaterów upływa początkowo w atmosferze goryczy i nieufności, z biegiem czasu wytwarza się między nimi specyficzna więź. Tłumacz jest jedyną w swoim rodzaju mieszanką kina drogi i opowieści o niełatwej męskiej przyjaźni, pełnej typowego dla Šulíka ciepła. Przy okazji film słowackiego mistrza stanowi dowód na to, że nawet o najboleśniejszych emocjach da się mówić w sposób pozbawiony zadęcia i z domieszką absurdalnego humoru.


Opis: Piotr Czerkawski (Kino na Granicy)

western

[FILM] „Western” Valeski Grisebach | 18. MFF Nowe Horyzonty

Akcja Westernu – zwycięzcy zeszłorocznego konkursu Nowe Horyzonty – rozgrywa się nie tylko na pograniczu bułgarsko-greckim, ale i na pograniczu dwóch obcych światów: lokalnych wieśniaków i niemieckich robotników budujących na zapadłej prowincji infrastrukturę. Pośród idyllicznych pejzaży, pod uderzającym do głów słońcem toczy się podszyta lękiem gra o dominację. Współprodukowany przez Maren Ade (Toni Erdmann) film ma charyzmatycznego bohatera, dawnego najemnego żołnierza Meinharda (naturszczyk Meinhard Neumann emanuje urokiem dawnych hollywoodzkich gwiazd) dokonującego plemiennej zdrady –wybiera bowiem towarzystwo pogardzanych miejscowych, czego nie mogą mu wybaczyć koledzy z budowy. Grisebach buduje napięcie, rozsnuwa nici kulturowych i emocjonalnych zależności, portretuje męskie rytuały, stawia pytania o tożsamość. Zgodnie z tytułem przywołuje konwencję westernu, w którym Bułgarzy są Indianami, Niemcy – kowbojami, pejzaże Południa – Dzikim Zachodem, a wąsaty Meinhard – samotnym jeźdźcem. Tak filmować mężczyzn potrafili dotąd tylko John Ford i Claire Denis.


MFF Nowe Horyzonty 2017 – Grand Prix, nagroda FIPRESCI; Seville European Film Festival 2017 – Grand Jury Award; Mar del Plata Film Festival 2017 – najlepszy reżyser


Opis: Małgorzata Sadowska (MFF Nowe Horyzonty)

tłumacz

[FILM] „Tłumacz” Martina Šulíka | 18. MFF Nowe Horyzonty

Ulubieniec publiczności Martin Šulík powraca z filmem, który okazał się rewelacją tegorocznego Berlinale. W Tłumaczu słowacki reżyser opowiada historię przedstawiciela tytułowej profesji (Jiří Menzel) pragnącego poznać tajemnice przeszłości swojej rodziny. W trakcie poszukiwań mężczyzna musi skonfrontować się z bolesnymi wspomnieniami z okresu II wojny światowej i trafia na ślad Austriaka Georga (znany z Toniego Erdmanna Peter Simonischek), który skrywa pewien mroczny sekret. Choć spotkanie obu bohaterów upływa początkowo w atmosferze goryczy i nieufności, z biegiem czasu wytwarza się między nimi specyficzna więź. Tłumacz jest jedyną w swoim rodzaju mieszanką kina drogi i opowieści o niełatwej męskiej przyjaźni, pełnej typowego dla Šulíka ciepła. Przy okazji film słowackiego mistrza stanowi dowód na to, że nawet o najboleśniejszych emocjach da się mówić w sposób pozbawiony zadęcia i z domieszką absurdalnego humoru.


Opis: Piotr Czerkawski (Kino na Granicy)

Plakat 18. MFF Nowe Horyzonty

[FILM] ★ w reż. Johanna Lurfa + spotkanie z twórcami | 18. MFF Nowe Horyzonty

Gwiaździsta noc spogląda na filmowych bohaterów od samych początków kina. Austriacki artysta Johann Lurf układa ujęcia nocnego nieba chronologicznie, tworząc niezwykły atlas gwiazd. Jego koronkowy film jest niezwykłą podróżą przez czasoprzestrzeń. Reżyser pokazuje fiksację kina na punkcie kosmosu i wachlarz emocji, jakie wzbudzał on w bohaterach i widzach: od lęku i zachwytu w pierwszych niemych filmach, przez nadzieję i arogancką butę zdobywców kosmosu, po melancholię. Prezentowanym konstelacjom towarzyszą oryginalne ścieżki dźwiękowe: ambientowe szumy, wielkie partie orkiestrowe oraz pedantyczne wyjaśnienia i marzycielskie spekulacje. Filmowa noc jest wypełniona wieloma językami, perspektywami, nadziejami. Spojrzenie w niebo przywołuje najpiękniejsze i najsmutniejsze momenty w historii kina, jest symfonią nocnych lęków i nadziei ludzkości. ★ to film dla niepoprawnych marzycieli, astrologów amatorów i zakochanych.


Diagonale 2018 – Najlepszy film eksperymentalny


Opis: Ewa Szabłowska (MFF Nowe Horyzonty) | PROGRAM FESTIWALU

[FILM] ★ w reż. Johanna Lurfa + spotkanie z twórcami | 18. MFF Nowe Horyzonty

Gwiaździsta noc spogląda na filmowych bohaterów od samych początków kina. Austriacki artysta Johann Lurf układa ujęcia nocnego nieba chronologicznie, tworząc niezwykły atlas gwiazd. Jego koronkowy film jest niezwykłą podróżą przez czasoprzestrzeń. Reżyser pokazuje fiksację kina na punkcie kosmosu i wachlarz emocji, jakie wzbudzał on w bohaterach i widzach: od lęku i zachwytu w pierwszych niemych filmach, przez nadzieję i arogancką butę zdobywców kosmosu, po melancholię. Prezentowanym konstelacjom towarzyszą oryginalne ścieżki dźwiękowe: ambientowe szumy, wielkie partie orkiestrowe oraz pedantyczne wyjaśnienia i marzycielskie spekulacje. Filmowa noc jest wypełniona wieloma językami, perspektywami, nadziejami. Spojrzenie w niebo przywołuje najpiękniejsze i najsmutniejsze momenty w historii kina, jest symfonią nocnych lęków i nadziei ludzkości. ★ to film dla niepoprawnych marzycieli, astrologów amatorów i zakochanych.


Diagonale 2018 – Najlepszy film eksperymentalny


Opis: Ewa Szabłowska (MFF Nowe Horyzonty) | PROGRAM FESTIWALU

oum

[FILM] „Szukając Oum Kulthum” Shirin Neshat | 18. MFF Nowe Horyzonty

Najsłynniejsza irańska artystka Shirin Neshat opowiada o legendarnej egipskiej piosenkarce. Jej szkatułkowy, zmysłowy film jest w równym stopniu biografią Oum Kulthum co autobiografią samej Neshat. Pokazuje wspólnotę doświadczeń artystek w męskim świecie sztuki: negocjacje między życiem prywatnym a karierą, zderzenie nowoczesności z lokalną tradycją. Oum Kulthum była legendarną egipską diwą, którą ubóstwiał cały świat arabski. Od lat 20. do 70. sprzedała miliony płyt. Pochodziła z bardzo skromnej rodziny, a śpiewała dla największych, była symbolem emancypacji i wzorem nowoczesnej arabskiej kobiety. Lata jej największej sławy zbiegły się z intensywnym rozwojem całego Egiptu. Aby opowiedzieć o podwójnym życiu Oum Kulthum, Neshat sięga po formułę filmu w filmie. Tworzy dodatkową postać, irańskiej reżyserki na wygnaniu, która ma nakręcić biografię słynnej Egipcjanki. Wprowadzając do fabuły swoje alter ego, artystka podkreśla symetrie między postaciami i wątkami. Jednak nic na świecie nie jest identyczne i szczeliny w siatce lustrzanych odbić dodatkowo niuansują ten przemyślany koncept biograficzny – zawieszony między rzeczywistością a fikcją.


Opis: Ewa Szabłowska

Marie Bäumer jako Romy Schneider w filmie "3 dni w Quiberon" (2018) | reż. Emily Atef

[FILM] „3 dni w Quiberon” na Transatlantyk Festival w Łodzi

Szkic do portretu Romy Schneider – legendarnej niemieckiej aktorki o międzynarodowej karierze, która zasłynęła w roli księżniczki Sissy, by później zostać gwiazdą artystycznych filmów Sauteta, Viscontiego czy Żuławskiego. W 1981 roku targana wewnętrznymi demonami ikona kina (w tej roli do złudzenia przypominająca ją Marie Bäumer) przebywa na odwyku we francuskim miasteczku Quiberon. Czuje się coraz gorzej, na pomoc wzywa przyjaciółkę Hilde. W ośrodku jest także prasa: zaprzyjaźniony fotoreporter oraz cięty dziennikarz tygodnika „Stern”, któremu aktorka zgodziła się udzielić wywiadu. Co przydarzyć się może tej czwórce podczas tytułowych dni na wybrzeżu? Elegancko sfotografowane i wyśmienicie zagrane „3 dni w Quiberon, które pokazywano w konkursie tegorocznego Berlinale, badają fenomen Schneider – jej siłę i kruchość, blask i mroczną stronę.


SEANSE FILMOWE W MULTIKINIE ŁÓDŹ

Pojedyncze bilety w cenie 7 zł (z wyłączeniem seansów Kina kulinarnego). Bilety od 3 lipca dostępne na www.transatlantyk.org, www.multikino.pl oraz w kasach biletowych w godzinach pracy kina (od  10.00 do 22:00).

Pakiety 7×7 w cenie 35 zł nie są imienne, można je wymienić na 7 biletów na dowolne seanse (z wyłączeniem sekcji Kino Kulinarne) odbywające się w Multikinie pod warunkiem dostępności miejsc. Pula pakietów jest ograniczona.


Opis filmu: Adam Kruk / Transatlantyk Festival

Marie Bäumer jako Romy Schneider w filmie "3 dni w Quiberon" (2018) | reż. Emily Atef

[FILM] „3 dni w Quiberon” na Transatlantyk Festival w Łodzi

Szkic do portretu Romy Schneider – legendarnej niemieckiej aktorki o międzynarodowej karierze, która zasłynęła w roli księżniczki Sissy, by później zostać gwiazdą artystycznych filmów Sauteta, Viscontiego czy Żuławskiego. W 1981 roku targana wewnętrznymi demonami ikona kina (w tej roli do złudzenia przypominająca ją Marie Bäumer) przebywa na odwyku we francuskim miasteczku Quiberon. Czuje się coraz gorzej, na pomoc wzywa przyjaciółkę Hilde. W ośrodku jest także prasa: zaprzyjaźniony fotoreporter oraz cięty dziennikarz tygodnika „Stern”, któremu aktorka zgodziła się udzielić wywiadu. Co przydarzyć się może tej czwórce podczas tytułowych dni na wybrzeżu? Elegancko sfotografowane i wyśmienicie zagrane „3 dni w Quiberon, które pokazywano w konkursie tegorocznego Berlinale, badają fenomen Schneider – jej siłę i kruchość, blask i mroczną stronę.


SEANSE FILMOWE W MULTIKINIE ŁÓDŹ

Pojedyncze bilety w cenie 7 zł (z wyłączeniem seansów Kina kulinarnego). Bilety od 3 lipca dostępne na www.transatlantyk.org, www.multikino.pl oraz w kasach biletowych w godzinach pracy kina (od  10.00 do 22:00).

Pakiety 7×7 w cenie 35 zł nie są imienne, można je wymienić na 7 biletów na dowolne seanse (z wyłączeniem sekcji Kino Kulinarne) odbywające się w Multikinie pod warunkiem dostępności miejsc. Pula pakietów jest ograniczona.


Opis filmu: Adam Kruk / Transatlantyk Festival

Marie Bäumer jako Romy Schneider w filmie "3 dni w Quiberon" (2018) | reż. Emily Atef

[FILM „3 dni w Quiberon” na Transatlantyk Festival w Łodzi

Szkic do portretu Romy Schneider – legendarnej niemieckiej aktorki o międzynarodowej karierze, która zasłynęła w roli księżniczki Sissy, by później zostać gwiazdą artystycznych filmów Sauteta, Viscontiego czy Żuławskiego. W 1981 roku targana wewnętrznymi demonami ikona kina (w tej roli do złudzenia przypominająca ją Marie Bäumer) przebywa na odwyku we francuskim miasteczku Quiberon. Czuje się coraz gorzej, na pomoc wzywa przyjaciółkę Hilde. W ośrodku jest także prasa: zaprzyjaźniony fotoreporter oraz cięty dziennikarz tygodnika „Stern”, któremu aktorka zgodziła się udzielić wywiadu. Co przydarzyć się może tej czwórce podczas tytułowych dni na wybrzeżu? Elegancko sfotografowane i wyśmienicie zagrane „3 dni w Quiberon, które pokazywano w konkursie tegorocznego Berlinale, badają fenomen Schneider – jej siłę i kruchość, blask i mroczną stronę.


SEANSE FILMOWE W MULTIKINIE ŁÓDŹ

Pojedyncze bilety w cenie 7 zł (z wyłączeniem seansów Kina kulinarnego). Bilety od 3 lipca dostępne na www.transatlantyk.org, www.multikino.pl oraz w kasach biletowych w godzinach pracy kina (od  10.00 do 22:00).

Pakiety 7×7 w cenie 35 zł nie są imienne, można je wymienić na 7 biletów na dowolne seanse (z wyłączeniem sekcji Kino Kulinarne) odbywające się w Multikinie pod warunkiem dostępności miejsc. Pula pakietów jest ograniczona.


Opis filmu: Adam Kruk / Transatlantyk Festival

Diagonale_Logo_Varianten_2017-11

[FILM] Diagonale / Festiwal Filmów Austriackich

Diagonale – Festiwal Filmów Austriackich przedstawia dorobek współczesnej kinematografii austriackiej. Celem festiwalu jest stworzenie warunków do zróżnicowanej, wielowątkowej i krytycznej dyskusji o kondycji kina austriackiego. Diagonale to kwintesencja filmu austriackiego w całej swojej różnorodności tematów, gatunków, wizji artystycznych. Od 1998 roku największe miasto południowo-wschodniej Austrii, Graz, staje się najważniejszym miejscem spotkań przedstawicieli branży filmowej oraz wielokulturowej i wielopokoleniowej publiczności. Do filmowej stolicy Austrii corocznie przybywa około 1300 akredytowanych dziennikarzy i krytyków filmowych oraz około 30 tysięcy fanów sztuki dziesiątej muzy. Ambitny program festiwalowy, wciągające panele dyskusyjne, różnorodne warsztaty, inspirujące spotkania z ekipami filmowymi i niezapomniana atmosfera malowniczo położonego u stóp Alp Grazu – po prostu Diagonale!