Przeglądanie przez kategorie

Teatr

Fragment plakatu do opery "Immanuel Kant" (2017) w Operze Wrocławskiej
Muzyka, Teatr, Wywiady,

Kant mógłby się dziś przydać [Leszek Możdżer / Wywiad]

Boska intuicyjność Thomasa Bernharda i Immanuela Kanta nierzadko wyrzuca czytelnika poza ramy jakiegokolwiek dyskursu. Nierzadko odbiorca jest jedynie niemym fragmentem ich wielkiej, metafizycznej gry – tym bardziej, gdy bawią się razem. Pojawił się jednak głos, który każe nam przewartościować radykalny Bernhardowski schemat. O twórczości Austriaka zamkniętej w tragikomicznej operze opowiada Leszek Możdżer.
Fritz Karl w filmie "Die Verhaftung des Johann Nepomuk Nestroy" w reż. Dietera Bernera (2000)
Teatr,

Turrini z wizytą u Nestroya: Czy jestem już klasykiem?

Jego dramaty oskarżały i demaskowały, wyszydzały i piętnowały, szokowały i budziły kontrowersje, przekraczały granice i naruszały świętości, stawiały niewygodne pytania i proponowały fundamentalistyczne odpowiedzi. Prof. Lucjan Puchalski zastanawia się nad rolą Petera Turriniego we współczesnej dramaturgii austriackiej.
Peter Turrini / fot. Moritz Schell
Literatura, Teatr,

Peter Turrini kocha ten kraj

Teatr Turriniego jest jedynym, w którym możliwe jest „zniszczenie i odrodzenie”. To przestrzeń, która stanowi „miejsce zakłóceń i burzenia”. Co z ową artystyczną, a wręcz niekiedy ideologiczną wizją ma wspólnego Polska? Oddajmy głos prof. Edwardowi Białkowi z Uniwersytetu Wrocławskiego.
The Congregation / Alex Hall
Literatura, Teatr, Wywiady,

Na skraju wytrzymałości [Waldemar Zawodziński / Wywiad]

Na polskiej scenie teatralnej znów rozlegnie się szczery i bezkompromisowy głos austriackiego dramaturga – Petera Turriniego. Tym razem w dwugłosie z dyrektorem Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzi. O sztuce Z miłości skandalisty austriackiej dramaturgii, roli teatralnego przewodnika i kondycji współczesności opowiada reżyser Waldemar Zawodziński.
Literatura, Teatr,

Turrini i Jelinek w Łodzi!

Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi po raz kolejny sięga po austriackich twórców dramaturgicznych. W styczniu na deskach łódzkiego teatru premiera Z miłości sztandarowego zwolennika poetyki skandalu – Petera Turriniego. Wciąż grany jest Cień na podstawie Elfriede Jelinek.
Literatura, Teatr,

Łódzka premiera „Placu bohaterów”

Spopularyzowana w Polsce przez Krystiana Lupę twórczość Thomasa Bernharda to pokaźny zbiór sztuk teatralnych. Po austriackiego pisarza sięgają na szczęście w ostatnich latach kolejne pokolenia reżyserów. Już 17 grudnia 2017 r. w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi premiera Placu bohaterów w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego.
Traumnovelle, na zdjęciu A.Osik, fot. M. Szwed
Teatr,

„Traumnovelle” na 51. Wrocławskich Spotkaniach Teatrów Jednego Aktora

Najstarszy festiwal monodramu na świecie, który w 2016 roku obchodził jubileusz 50-lecia, w 2017 roku będzie odbywał się w formule zatytułowanej MONO: Mono-Autor Różewicz i Mono-Reżyser Miedziewski. W programie 51. WROSTJA pojawi się m.in. pięć spektakli zrealizowanych wg twórczości Tadeusza Różewicza i trzy różne spektakle wyreżyserowane przez Stanisława Miedziewskiego.
Listy do Mileny, fot. Iwona Bandzarewicz, na zdj. Kajetan Mojsak
Recenzje, Teatr,

Oddany K. [Spektakl „Listy do Mileny” Recenzja]

Cztery Mileny i podwójny Kafka plus guwernantka. Spektakl „Listy do Mileny” w reżyserii Macieja Gorczyńskiego jest obrazem inteligentnym i wrażliwym.  Intymna korespondencja Franza Kafki z Mileną Jesenską, tłumaczką jego twórczości na język czeski, jest poetyckim i tanecznym zapisem miłości wyobrażonej, pełnej wyimaginowanej namiętności, złudzeń, nadziei i wątpliwości.
Błędny rycerz, Oskar Kokoschka, 1915
Literatura, Teatr,

Przeciw głupocie i kłamstwu – Ödön von Horváth

Demaskować świadomość i jednoczyć ironię z realizmem – tak zwykł mawiać o swoim powołaniu Ödön von Horváth – austriacki dramatopisarz i prozaik. W sztukach urasta do rangi najwyższej próby obserwatora, którego nieomylność, o znamionach boskiej doskonałości, w opiniowaniu rzeczywistości staje się postrachem dla zaściankowych i zmanierowanych mas o tyluż obliczach moralności co szkieł ustawionych w ich wypolerowanych serwantkach.
Storm in the Mountains, Albert Bierstadt, 1870
Teatr,

Zmagania Hermanna Brocha

Wyżej cenił sobie prawdę niż pozorną iluzję. O tej pierwszej pisał bez zbędnej nonszalancji – elegancko i w sedno. Hermann Broch był myślicielem-moralistą, który próbował zdefiniować zagrażający ludzkości upadek wartości, tym samym szukając etycznego rozwiązania owej „masowej psychozy”.
Głodne dziecko, reż. Judyta Berłowska, Małopolski Ogród Sztuki, fot. Grzegorz Mart
Teatr,

W kręgu samotności

„Tu powstaje sukces. Tu tworzy się istnienia. Tu produkuje się przyszłość. Tu planuje się i niszczy. Tu się ludzie rodzą i tu się ich wymazuje. […] Tu się robi właściwie wszystko”. Te słowa, wypowiedziane przez bohaterkę jednego z dramatów Roberta Woelfa, są najbliższe opisaniu współczesnej dramaturgii austriackiej – o niej opowiada dr Maciej Ganczar.